Ah, andaikata saya seorang pujangga piawai bertutur kata nan indah, saya pasti akan membuatkan puluhan bait untaian kalimat indah untuk menyatakannya.
Yah, sudahlah! Baiknya saya bicara lugas apa adanya seperti laiknya orang Surabaya.
Ngene rek! saiki lak riyoyo. Mbok menwo aku akeh lupute nang awakmu kabeh, aku njaluk lilane sampean kabeh, sampean sepuro kabeh duso-dusoku. Semono ugo sampean kabeh, mbok menowo onok sing kurang tepak nang atiku, wes tak sepuro kabeh. Dadine impas 0-0. Sepurane yo, Cak! Sepurone yo, Ning! Mugo-mugo romadon sing wingi awake dhewe lakoni iso ditompo karo Gusti Allah. Amin Allahumma Amin.
Yo wes sak mene ae sng iso tak sampekno. Aku tak mangan kupat sik, tak wareg-waregno, mergo sak ulan wingi ndak isok mangan awan hehehe..





nggih,sami2 pak.
sing enom akeh salahe,sing tuwo jembar pangapurone.
mohon maaf lahir batin.. T_T
@dMid: Sama-sama, mudah-mudahan ke depan kita akan lebih baik lagi.
kulo nggih ngaturaken pangapurone sing katha….
0-0, mugi2 ramadhan tahun ngarep jek diwehi kesempatan kale Gusti Allah. Amin
Selamat Hari Raya Idul Fitri, mohon maaf lahir dan bathin
*sepurane ingkang kathah pak…*